در تحولی چشمگیر که از نظر مالی به نفع شرکت اسپیسایکس است اما آینده مدل هوش مصنوعی Grok را زیر سؤال میبرد، این شرکت به تازگی یک قرارداد ۶.۳ میلیارد دلاری برای اجاره دادن ظرفیت پردازشی پردازندههای گرافیکی مرکز داده Colossus 2 با شرکت Reflection امضا کرده است. این اقدام، ابهامات زیادی را در مورد استراتژی این شرکت برای رقابت با غولهایی مانند OpenAI و آنتروپیک ایجاد میکند.
براساس این قرارداد، اسپیسایکس از ماه ژوئیه با اجاره دادن پردازندههای گرافیکی NVIDIA GB300 موجود در دیتاسنتر Colossus 2 خود به شرکت Reflection، ماهانه ۱۵۰ میلیون دلار درآمد کسب خواهد کرد.
تا ماه مه ۲۰۲۶، دیتاسنتر Colossus 1 شرکت اسپیسایکس میزبان بیش از ۲۲۰ هزار پردازنده گرافیکی انویدیا بود که شامل مدلهای H100 ،H200 و حدود ۳۰ هزار واحد از شتابدهندههای هوش مصنوعی GB200 میشد. در همین حال، دیتاسنتر Colossus 2 درحالحاضر دارای بیش از ۵۵۰ هزار پردازنده گرافیکی است که بین شتابدهندههای GB200 و GB300 تقسیم شدهاند.
پیش از این نیز اسپیسایکس در آستانه عرضه اولیه سهام خود، یک قرارداد خدمات ابری با گوگل منعقد کرده بود که طبق آن، ظرفیت پردازشی معادل «۱۱۰ هزار پردازنده گرافیکی انویدیا، پردازندههای مرکزی، حافظه و سایر قطعات مرتبط» را در ازای مبلغ ماهانه ۹۲۰ میلیون دلار در اختیار گوگل قرار میداد.
همچنین، شرکت مادر استارلینک و xAI اخیراً قرارداد مشابهی را با شرکت آنتروپیک به امضا رسانده و دسترسی به «۲۲۰ هزار پردازنده گرافیکی انویدیا» را در ازای ۱.۲۵ میلیارد دلار در ماه (معادل ۱۵ میلیارد دلار در سال) فراهم کرده است.
قرارداد آنتروپیک به دیتاسنتر Colossus 1 محدود میشود؛ جایی که ترکیبی درهم و برهم از پردازندههای گرافیکی مختلف، آن را برای آموزش نسلهای آینده هوش مصنوعی Grok کمتر جذاب میکند و شرکت xAI تنها ۱۱ درصد از کل ظرفیت پردازشی (FLOPs) موجود در آن را مصرف میکند. اما قرارداد با گوگل عمدتاً به دیتاسنتر Colossus 2، یعنی مرکز داده قدرتمندتر اسپیسایکس، گره خورده است.
این ما را به موضوع اصلی امروز میرساند. اسپیسایکس به تازگی قرارداد پردازشی دیگری به ارزش ۶.۳ میلیارد دلار با شرکت Reflection برای دیتاسنتر Colossus 2 امضا کرده است. طبق این قرارداد، اسپیسایکس از ژوئیه ۲۰۲۶ تا ژوئن ۲۰۲۹، دسترسی به انبار پردازندههای گرافیکی GB300 خود را در ازای ماهانه ۱۵۰ میلیون دلار به Reflection ارائه خواهد داد.
حال این سؤال اساسی مطرح میشود: اگر هوش مصنوعی گراک برای باقی ماندن در عرصه رقابت به این منابع نیاز دارد، چرا اسپیسایکس درحال اجاره دادن ظرفیت پردازشی خود است؟ آیا این شرکت به آرامی درحال رها کردن مدل هوش مصنوعی خود است و آن را یک هدف از دست رفته میداند، به خصوص با توجه به اینکه ممکن است این مدلها در بحبوحه هجوم مدلهای متنباز از سوی چین، به یک کالای عمومی تبدیل شوند؟
البته اسپیسایکس پس از یک عرضه اولیه سهام تاریخی و یک معامله اوراق قرضه عظیم، درحالحاضر با بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار نقدینگی، وضعیت مالی بسیار خوبی دارد. علاوهبراین، قرارداد ۶۰ میلیارد دلاری این شرکت برای خرید Cursor از طریق جابهجایی سهام انجام شده و بر نقدینگی آن تأثیری نخواهد گذاشت.
با در نظر گرفتن این شرایط، استراتژی تهاجمی اسپیسایکس برای درآمدزایی از منابع پردازشی خود، بیش از آنکه پاسخگو باشد، سؤالبرانگیز است و سایهای از تردید بر توسعه تهاجمی شرکتهایی مانند OpenAI و آنتروپیک میاندازد.