وزیر علوم با اشاره به اثرات قطع اینترنت روی فرایندهای علمی از قوه مقننه خواست تا به برقراری «اینترنت بینالملل ایمن» کمک کند. این مطالبه پیش از آنکه راهحلی برای پایان شصت و شش روز قطع دسترسی باشد، یادآور یکی از بحثبرانگیزترین کلیدواژههای سیاستگذاری اینترنت در ایران است.
حسین سیمایی صراف در گفتگو با خانه ملت، با اشاره به پیامدهای قطع اینترنت بر حوزه آموزش عالی، اعلام کرد:
قطع اینترنت از مهمترین چالشهایی است که بهطور جدی بر فعالیتهای علمی و پژوهشی کشور تأثیر گذاشته است. این مساله آسیب قابل توجهی به پژوهشها، تحقیقات و مراودات بینالمللی وارد کرده و بهطور طبیعی مطالبات گستردهای برای برقراری هرچه سریعتر و پایدارتر اینترنت بینالملل ایجاد شده است. قطع اینترنت علاوه بر اختلال در فرآیندهای علمی، میتواند به کاهش رتبه علمی کشور و تضعیف دادههای پژوهشی منجر شود.
او در عین حال از مجلس خواست به «برقراری اینترنت بینالملل ایمن» کمک کند. هیچ توضیحی درباره اینترنت ایمن داده نشده، اما اگر حرف وزیر علوم را در کنار سخنان نایب رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس بگذاریم، به نظر میرسد بازگشایی اینترنت با کنترل بیشتر در دستور کار باشد. علی جعفریآذر پیشنهاد کرده بود به جای قطع اینترنت، هویت کاربران اینترنت احراز شود تا هم به حفظ دسترسی کمک کند و هم از سوءاستفادهها جلوگیری شود.