کهکشان راه شیری با ترکیبشدن و پیوستن کهکشانهای کوچک بهشکل فعلی خود رسیده و اکنون قالبی واحد دارد. حالا ستارهشناسان در تحقیقات جدید خود به این باور رسیدهاند که کهکشان ما در مراحل اولیه تشکیل و تکاملش، کهکشان گمشده «لوکی» (Loki) را بلعیده و با خود ادغام کرده است. بنابراین میتوان گفت که یک کهکشان کوتوله بهعنوان میزبان گروهی از ستارهها در قلب راه شیری حضور دارد.
کهکشان راه شیری میزبان کهکشانی کوتوله با ۲۰ ستاره است
براساس مطالعه منتشرشده در نشریه «Monthly Notices of the Royal Society»، ستارهشناسان بهتازگی نمونهای از یک گروه سماوی شامل ۲۰ ستاره را بررسی کردهاند. بهباور آنها، این گروه ستارهای در کهکشانی کوتوله موسومبه لوکی جا خوش کرده بودند. کهکشان راه شیری میلیونها سال قبل در روند تکامل خود توانسته بود لوکی را در قلب خود ادغام کند؛ اما هنوز آثار این اتفاق بهچشم میخورد.
ستارهشناسان با بررسی ویژگیهای خاص ستارههای مورد اشاره، مانند مدارهای بیضیشکل و مقدار کم عناصر سنگین (ازجمله فلزات) در آنها، به این نتیجه رسیدهاند که آنها منشأ مشترکی دارند. این ستارهها فلزات کمی دارند؛ بنابراین از نسل اولیه ستارههای کیهان بهشمار میروند که عمدتاً از هیدروژن و هلیوم ساخته شده بودند. برخلاف ستارههای فقیر از فلز مشابه در هاله کهکشان راه شیری، این گروه در قلب کهکشان پخش شدهاند و نشانههایی از انفجارهای ابرنواختری، ستارههای عظیم با چرخش سریع و ادغام ستارههای نوترونی را نشان میدهند.
با چنین آثاری، میتوان پی برد که گروه ستارهای مورد بحث از کهکشانی جز راه شیری آمدهاند؛ کهکشانی گمشده که آنرا لوکی مینامند. نتایج بررسیها پیرامون این کهکشان کوتوله حاکی از آن است که لوکی، یک سیستم بسته و منزوی بوده؛ زیرا پراکندگی عناصر در آن کمتر از چیزی است که بهصورت عادی در کهکشان راه شیری مشاهده میشود. پس این ویژگی را میتوان به یک کهکشان کوتوله کوچک و پرجنبوجوش نسبت داد.
نویسندگان این مطالعه تأکید دارند که حتی اگر ستارههای پیشرو و پسرو از دو سیستم جداگانه آمده باشند، تاریخ شیمیایی آنها یکسان بوده و جرم کل ماده باریونیشان معادل یک کهکشان کوتوله واحد است. هرچند اکتشاف حضور یک کهکشان کوتوله با تنها ۲۰ ستاره در دل راه شیری شاید چندان حائز اهمیت بهنظر نرسد، اما این یافته دریچهای تازه به سوی رازهای تشکیل کهکشان ما باز میکند.