دولت ژاپن از برنامهای بلندپروازانه برای ساخت بزرگترین نیروگاه بادی فراساحلی شناور جهان در نزدیکی جزایر ایزو خبر داد. این پروژه که احتمالاً تا سال ۲۰۳۵ تکمیل میشود، برای تولید دستکم ۱ گیگاوات برق طراحی شده است تا هم نیاز جزایر و هم توکیو را تأمین کند.
درحالحاضر، بزرگترین نیروگاه بادی شناور عملیاتی جهان در نروژ قرار دارد، اما ظرفیت تولید آن کمتر از ۱۰۰ مگاوات است. چشمانداز توکیو حدود ۱۰ برابر بزرگتر از این مقدار است. اگر این هدف محقق شود، میزان تولید برق آن تقریباً معادل یک رآکتور هستهای خواهد بود.
ساخت بزرگترین نیروگاه بادی شناور در ژاپن
در مقایسه با نیروگاههای بادی فراساحلی که در بستر دریا نصب میشوند، نیروگاههای بادی شناور از سکوهای شناور استفاده میکنند که روی سطح آب قرار دارند و توسط سیستم پیچیدهای از لنگرها تثبیت میشوند. این طراحی در زمان نصب، آسیب کمتری به محیط زیست دریایی وارد میکند، زیرا از حفاری سنگین کف دریا جلوگیری میکند.
برای انتقال انرژی از دریا به مصرفکننده، برق این سازههای عظیمالجثه از طریق کابلهای زیردریایی با ولتاژ بالا منتقل میشود. این کابلها مستقیماً روی بستر اقیانوس قرار میگیرند و بهعنوان یک شریان پنهان انتقال انرژی، سایتهای دریایی دورافتاده را به جوامع جزیرهای و شبکه برق سرزمین اصلی متصل میکنند.
ایده این پروژه نخستینبار توسط فرماندار توکیو در اجلاس اقلیمی COP29 در سال ۲۰۲۴ مطرح شد. از آن زمان، دولت محلی با ساکنان و صنایع اصلی مانند ماهیگیری و حملونقل دریایی در جزایر اوشیما، نیجیما، کوزوشیما، میاکه و هاچیجو وارد گفتوگو شده تا مسائل اجتماعی و اجرایی پروژه را مدیریت کند.
با وجود این پیشرفتها، مسیر تحقق پروژه چندان هموار نیست. دولت توکیو برای تسریع کار، بودجه پروژه در سال ۲۰۲۶ را به ۲.۷ میلیارد ین (حدود ۱۷ میلیون دلار آمریکا) افزایش داده و آن را صرف مطالعات باد و بررسی بستر دریا کرده است. بااینحال، نگرانیها درباره سودآوری و ریسکهای بالا باعث شده بخش خصوصی با احتیاط وارد این حوزه شود.