براساس گزارش جدید سازمان بینالمللی کار (ILO) (آژانس وابسته به سازمان ملل)، هر سال بیش از ۸۴۰ هزار نفر بر اثر پیامدهای سلامتی ناشی از خطرات روانی-اجتماعی در محیط کار، جان خود را از دست میدهند. این خطرات شامل ساعات کاری طولانی، ناامنی شغلی، آزارواذیت در محیط کار و عوامل مشابه است.
طبق این گزارش، خطرات روانی شغل بیش از همه با بیماریهای قلبیعروقی و اختلالات سلامت روان (از جمله خودکشی) ارتباط دارند. «مانال عزی» (Manal Azzi)، رئیس تیم سیاستگذاری و نظامهای ایمنی و بهداشت شغلی در ILO، میگوید:
«خطرات روانی-اجتماعی به یکی از مهمترین چالشهای ایمنی و سلامت شغلی در دنیای کار امروزه تبدیل شدهاند. بهبود محیط کار از نظر روانی، نهتنها برای حفظ سلامت جسمی و روانی کارگران ضروری است، بلکه باعث ارتقای بهرهوری، عملکرد سازمانی و توسعه اقتصادی پایدار میشود.»
خطرات محیط کار ناسالم برای کارمندان
نتایج گزارش نشان میدهد که این خطرات سالانه باعث از دست رفتن نزدیک به ۴۵ میلیون سال عمر سالم (DALY) میشوند. همچنین ترکیب اثرات بیماریهای قلبیعروقی و اختلالات روانی، موجب ۱.۳۷ درصد کاهش تولید ناخالص داخلی (GDP) جهانی در هر سال است. در اروپا این آمار شامل ۱۱۲,۳۳۳ مرگ، ازدسترفتن نزدیک به ۶ میلیون سال عمر سالم و ۱.۴۳ درصد کاهش GDP است.
شایعترین پیامدهای روانی محیط کار طبق این گزارش شامل افسردگی، اختلالات اضطرابی، فرسودگی شغلی، اختلالات خواب و خستگی مزمن میشود.
این گزارش تأکید میکند طراحی و سازماندهی کار بر هویت فرد، روابط اجتماعی و امنیت اقتصادی او تأثیر میگذارد؛ و زمانی که کار به شکل مناسب طراحی نشود (مانند وجود وظایف مبهم، فشار بیش از حد یا احساس بیعدالتی) میتواند آسیبزا شود. به گفته ILO، مهمترین عوامل خطرساز در این زمینه شامل ساعات کاری طولانی، قلدری و آزار در محیط کار، فشار شغلی و عدم توازن بین تلاش و پاداش، ناامنی شغلی، خشونت و آزار و اذیت میشود.
سازمان بینالمللی کار میگوید ۳۵ درصد کارگران جهان بیش از ۴۸ ساعت در هفته کار میکنند. درهمینحال، بررسیهای سازمان بهداشت جهانی (WHO) نشان داده که کار کردن بهمدت ۵۵ ساعت یا بیشتر در هفته احتمال سکته مغزی را ۳۵ درصد و خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی را ۱۷ درصد نسبت به کار استاندارد ۳۵ تا ۴۰ ساعتی، افزایش میدهد.
نهایتاً این گزارش تأکید کرده که تحولاتی مانند دیجیتالسازی، هوش مصنوعی، دورکاری و شکلهای جدید اشتغال، محیط روانی-اجتماعی کار را تغییر میدهند و سازمانها باید این خطرات را شناسایی و مدیریت کنند.