معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاست جمهوری در گزارش عملکرد سال ۱۴۰۴، یکی از دستاوردهایش را «کاهش ۳۰ درصدی روند مهاجرت در دانشگاههای تابعه وزارت علوم و ۱۸ درصدی در جامعه پزشکان.» عنوان کرد. این آمار را نمیتوان صحتسنجی کرد، اما بد نیست یادآور شویم قطع اینترنت در دی ماه، اثر بسیاری بر روند مهاجرت دانشجویان داشت.
معاونت علمی با اشاره به تخصیص ۲۸۱۵ واحد مسکونی یا زمین به اعضای هیئت علمی جوان، پرداخت حقوق ماهانه ۱۵ میلیون تومان به دانشجویان دکتری تماموقت، جذب صدها دانشآموخته برتر در هیئت علمی و دستگاههای اجرایی و تبدیل خدمت سربازی ۳۲۷۳ استعداد برتر به پروژههای راهبردی اعلام کرد:
این مجموعه اقدامات مکمل، منجر به کاهش قابل توجه ۳۰ درصدی روند مهاجرت در دانشگاههای تابعه وزارت علوم و ۱۸ درصدی در جامعه پزشکان شد. این دستاورد، گواهی بر اثربخشی رویکرد سیستمی اتخاذ شده در حفظ سرمایه انسانی کشور است.
تردیدی نیست که رفع دغدغههای معیشیتی اولیه، گامی مثبت است. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا کاهش ثبتشده در آمار مهاجرت، معلول مستقیم تخصیص زمین و حقوق ۱۵ میلیونی است، یا متغیرهای پنهانی مثل قطع اینترنت درست در اوج درخواست پذیرشهای دانشگاههای دنیا نقش داشته است؟
قطع اینترنت در دی و بهمن، برای گروهی از ایرانیان به معنی از دست رفتن آرزوها و سالها تلاش برای رشد و آیندهای بهتر بود: دانشجویان در انتظار مهاجرت تحصیلی.
فرایند دریافت پذیرش از دانشگاههای معتبر و در نهایت مهاجرت تحصیلی، فرایندی زمانبر و رعایت زمانبندی دقیق است. از دست رفتن بازه زمانی تعیین شده از سوی دانشگاهها نیز به رد درخواست و هدر رفتن یک سال تلاش میانجامد.
برای بسیاری از دانشگاههای بینالمللی، ضربالاجل مصاحبه و پذیرش، ۱۵ ژانویه (۲۵ دی ماه ۱۴۰۵) بود. به این ترتیب، درخواستکنندگان بسیاری به علت عدم دسترسی به اینترنت و بررسی درخواستشان، عملاً فرصت مهاجرت را از دست داند و از سوی دانشگاه مورد نظر رد شدند.