اسپیس‌ایکس قصد دارد تأمین برق کارخانه غول‌پیکر ساخت تراشه خود موسوم به Terafab در ایالت تگزاس را از طریق احداث نیروگاه‌های گاز طبیعی انجام دهد. برخلاف انتظارات اولیه، در ساختار انرژی این تأسیسات بزرگ هیچ نامی از پنل‌های خورشیدی به چشم نمی‌خورد؛ موضوعی که نشان‌دهنده تغییر جهت پررنگ «ایلان ماسک» به سمت استفاده از سوخت‌های فسیلی برای جبران کمبود شدید انرژی در پروژه‌های هوش مصنوعی است.

به گزارش تک‌کرانچ، «رایلی ترتل» (Riley Trettel)، مدیر توسعه انرژی و مراکز داده اسپیس‌ایکس، در جلسه‌ای عمومی تصریح کرد که این شرکت انرژی مورد نیاز پروژه Terafab را کاملاً مستقل تأمین خواهد کرد و در کنار نیروگاه‌های گاز طبیعی، آرایه‌های بسیار بزرگی از سیستم‌های ذخیره‌ساز باتری را نیز به کار خواهد گرفت.

اتکا به سوخت‌های فسیلی و گاز در کارخانه تراشه‌سازی Terafab

غیبت فناوری خورشیدی زمینی در برنامه‌ریزی‌های مربوط به ترافب درحالی رخ می‌دهد که تسلا همیشه به‌عنوان توسعه‌دهنده سیستم‌های خورشیدی شناخته می‌شود و از شرکای اصلی این پروژه است. ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس‌ایکس و تسلا، در طول ماه‌های اخیر سرمایه‌گذاری سنگینی روی گاز طبیعی انجام داده است؛ به‌طوری‌که مراکز داده شرکت هوش مصنوعی xAI در ممفیس تقریباً به‌طور کامل با سوخت‌های فسیلی کار می‌کنند.

ایلان ماسک کارخانه ترافب را باارزش‌ترین و بزرگ‌ترین ساختمان روی زمین نامیده است. کانسپت‌های اولیه، ساختار این مجموعه را به‌صورت چهار ساختمان مستطیلی بسیار بزرگ با جاده‌های مدرن به تصویر می‌کشند.

علاوه‌براین، ماسک اخیراً شرکتی متخصص در ساخت نیروگاه‌های گاز طبیعی را خریداری کرده است و اسپیس‌ایکس برنامه‌ریزی کرده تا طی سه سال آینده حدود ۲.۸ میلیارد دلار توربین گازی خریداری کند.

افزای احداث مراکز داده هوش مصنوعی، تقاضا برای ساخت نیروگاه‌های گاز طبیعی را در سراسر صنعت فناوری بسیار بالا برده و هزینه ساخت این نیروگاه‌ها را تا ۶۶ درصد افزایش داده است. در همین راستا، شرکت‌های بزرگی مانند گوگل، متا و مایکروسافت نیز طرح‌های بزرگی را برای تأمین انرژی اختصاصی معرفی کرده‌اند. ایالت تگزاس به مرکز اصلی این مراکز داده مستقل تبدیل شده است و ظرفیتی افزون بر ۷۰ گیگاوات انرژی برای آن‌ها برنامه‌ریزی می‌شود.

READ  چین با پرتاب موفق اولین موشک جهان با سوخت متان مایع، اسپیس ایکس را شکست داد

هدف اصلی از احداث ترافب، جبران کمبود شدید تراشه‌های پردازشی در جهان است که زنجیره تأمین فعلی توان پاسخگویی به آن را ندارد. این تأسیسات پس از به بهره‌برداری رسیدن، توان تولید سالانه یک ترابایت ظرفیت پردازشی هوش مصنوعی را خواهد داشت که حجمی بسیار بزرگ‌تر از کل عرضه فعلی در جهان محسوب می‌شود.