به لطف فیلمهای علمیتخیلی، خیلیها با تیرکس آشنا هستند، اما در واقعیت اطلاعات دیرینهشناسان درباره دوران نوزادی و اوایل زندگی این گوشتخوار غولپیکر بسیار کم بوده است. اکنون کشف فسیلهای متعلق به دوران ابتدایی زندگی این دایناسور نشان داد نوزادان این جانوران از همان بدو خروج از تخم، موجوداتی فعال و خطرناک بودهاند.
به گزارش گیزمودو، تحلیل فسیلهای دو نوزاد از خانواده تیرانوسورها (شامل تیرکس و خویشاوند نزدیکش گورگوسوروس لیبراتوس) شواهدی از عروق خونی و ساییدگی دندانی ارائه میدهد که نشان از مرگبار بودن این نوزادان از اولین روزهای زندگی دارد. بااینحال وزن نوزاد تیرکس هنگام خروج از تخم فقط حدود ۲.۵ کیلوگرم تخمین زده میشود (تقریباً هماندازه یک گربه خانگی عادی) اما رفتار زیستی آنها کاملاً متضاد با جثه کوچکشان بوده است.
کشف اطلاعات جدید از نوزادان تیرکس
پژوهشگران دانشگاه باث انگلستان در این پژوهش استخوانهای Metatarsals یا همان استخوانهای کف پا و انگشتان فسیلشده تمرکز کردند. آنها نخستین نمونه از این استخوانها را در موزه سلطنتی ساسکاچوان در کانادا شناسایی کردند.
محققان برای ارزیابی سن و سبک زندگی این جانوران، از روش پیشرفته تصویربرداری به نام «میکروتوموگرافی سنکروترون» استفاده کردند. اسکنهای بهدست آمده از استخوان متاتارس نوزاد تیرکس هیچگونه حلقه رشدی نشان ندادند؛ موضوعی که کاملاً تأیید میکند فسیل مربوط به یک نوزاد تازه از تخم درآمده بوده است. همچنین این اسکنها شبکهای متراکم و پیچیده از کانالهای عروقی و رگهای خونی را درون استخوان آشکار کردند که نشاندهنده سرعت رشد فوقالعاده بالا و پویایی سیستم حرکتی این نوزادان است.
علاوهبر اسکنهای استخوانی، بررسی دقیق فسیل دندانهای این نوزادان تیرانوسور نیز اطلاعات ارزشمندی در اختیار دانشمندان قرار داد. دادههای میکروسکوپی نشان دادند که تاج و نوک مینای دندانهای نوزادان دچار ساییدگی و فرسایش ناشی از خردکردن استخوان و تغذیه از طعمههای سخت شده است. این الگوی فرسایش مشابه آسیبهای دندانی مشاهدهشده در فسیل نمونههای بالغ و بزرگسال این گونهها است.
به گفته محققان، نوزادان تیرکس برخلاف بساری از جانوران، زمان زیادی را در لانه سپری نمیکردند. آنها بلافاصله پس از خروج از تخم، توانایی حرکت، دویدن و خردکردن استخوان طعمههای خود را داشتند. مقایسه رفتار این نوزادان با رفتار زیستی تمساحهای امروزی و پرندگان شکاری نشان میدهد که این موجودات خردسال بسیار سریع وارد چرخه شکار مستقل میشدند.
یافتههای قبلی دیرینهشناسی در کنار نتایج این تحقیق جدید نشان میدهند که تیرکس بالغ در هر نوبت تخمگذاری بین ۲۰ تا ۳۰ تخم میگذاشته است. درکل جانوران در میزان سرمایهگذاری برای نسل بعدی با محدودیتهای زیستی مواجه هستند؛ آنها یا باید تعداد زیادی نوزاد با میزان مراقبت کمتر تولید کنند یا تعداد اندکی نوزاد با میزان مراقبت بالا.
جثه بسیار کوچک نوزاد تیرکس در مقایسه با والدین چند تنی خود نشان میدهد که این جانوران استراتژی اول را انتخاب کرده بودند. والدین احتمالاً مانند تمساحها یا شترمرغهای امروزی برای مدت کوتاهی از لانه محافظت و نوزادان را هدایت میکردند، اما نوزادان به سرعت توانایی تأمین غذای خود را مییافتند و مستقل میشدند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Biology منتشر شده است.